nieuwjaarsoverdenking Sonia Sjollema

“Leven is makkelijker dan je denkt, maar moeilijker als je denkt” Guido Weijers.

Een Nieuwjaarsblog moet over goede voornemens gaan. Omdat het nieuwe jaar niet zonder goede voornemens van start kan gaan, maar ook omdat goede voornemens het begin zijn van persoonlijke ontwikkeling. En dat is waar de NSvP zich hard voor maakt: meer ruimte en vrijheid om je te ontwikkelen in je werk.

Zelf heb ik er natuurlijk ook één, een goed voornemen. En dat is: Leven met meer lef! Leren uit je comfortzone te treden, en dat te doen wat eng is en je het liefst zou vermijden. Natuurlijk kennen we allemaal die stem in ons hoofd die ons daarbij tegenhoudt: het kritische stemmetje dat vlak voor een presentatie begint te fluisteren: Kun jij eigenlijk wel spreken in het openbaar? Heb je het wel goed genoeg voorbereid? Ben je niet veel te laat begonnen? En steeds harder klinkt: Je begint ook eigenlijk overal te laat aan!  Er is eigenlijk niks dat je wel goed aanpakt! Anderen kunnen het veel beter! Je bent gedoemd te falen!
Het helpt me niet om tot een goede presentatie te komen. Het stemmetje zal me onnodig zenuwachtig maken en  me achteraf genadeloos op al mijn fouten wijzen.

Niet erg productief dus. Dat weet ik, maar hoe kom je er vanaf? Ik ga hiervoor inspiratie halen uit de Acceptance en Committent Therapie (ACT). Hoewel ontwikkeld vanuit de psychologie is het niet zozeer een therapie, als wel een denkmodel dat ook in gangbare dagelijkse situaties goed kan helpen om vermijden te voorkomen en met meer lef in het leven te staan.
Om mijn goede voornemen kracht bij te zetten, ben ik alvast gestart in het boek Time to ACT. Belangrijkste inzicht tot nu toe: 

Je hebt gedachten, maar je bent niet wat je denkt! 

En het heeft geen zin om te proberen om van dit soort stemmetjes af te komen. Dat wordt een eeuwig gevecht dat je niet gaat winnen. Het is zaak om het te accepteren. Dat is waarschijnlijk niet makkelijk, maar wel een fundamenteel ander uitgangspunt dan waar veel andere benaderingen in de cognitieve psychologie van uitgaan. Benaderingen die ook terug te vinden zijn in boeken als the power of positive thinking en andere zelfhulpboeken. Geen wonder dus dat van eerdere goede voornemens weinig terecht kwam!

Interessant is ook het onderscheid dat gemaakt wordt tussen het conceptuele zelf is er het observerend zelf. We vatten onszelf en de werkelijkheid vaak in verbale concepten, met het risico dat er een fusie plaatsvindt van deze concepten en onszelf. Door de-fusie leren we los te komen van deze concepten. Defusie kan met allerlei oefeningen. Het helpt bijvoorbeeld je gedachten met humor te bekijken en met een korreltje zout te nemen. Door ze bijvoorbeeld eens hardop uit te spreken, op te nemen en af te spelen. Dan zie je dat ze lang niet allemaal nuttig zijn, vaak nergens op slaan en dat er nauwelijks een lijn in te ontdekken is.

Los van de vraag of ik mijn goede voornemens waar ga maken - zijn goede voornemens niet hoe dan ook gedoemd te mislukken? Of is dat weer dat stemmetje dat roet in het eten gooit? - spreekt het ACT-model aan omdat het gelooft in menselijk potentieel en in de mogelijkheid om je verder te ontwikkelen. Het gaat uit van de menselijk imperfectie, maar biedt ook inzichten die ruimte bieden om ondanks beperkingen te groeien. 
Dat is niet alleen een mensbeeld, maar ook een wereldbeeld, dat helpt om, ondanks alle negatieve ontwikkelingen, optimistisch in de wereld te staan. En dat optimistische geluid lijkt mij een mooie start van 2015. 

Gelukkig nieuwjaar!
Sonia Sjollema,
Directeur NSvP

Thema's

Onderwerpen

ACT

Reageren

Over NSvP

De NSvP is een onafhankelijke stichting en vermogensfonds, en zet zich in voor een menswaardige toekomst van werk. Wij ontwikkelen, delen en verspreiden kennis op het gebied van mens, werk en organisatie. We stellen de vraag hoe de arbeidsmarkt van morgen eruit ziet en wat dat vraagt van de talentontwikkeling van jongeren en werkenden. 

Rijnkade 88
6811 HD Arnhem
info@nsvp.nl
026 - 44 57 800

 

Vind ons op Facebook
Volg ons